نهاد صادرکننده پروانه وکالت در حال حاضر در ایران دو مرجع اصلی است.
مرجع اول، کانونهای وکلای دادگستری مستقل هستند که بر اساس لایحه استقلال کانون وکلای دادگستری فعالیت میکنند. از نظر ساختاری، این نهاد مستقل از قوه قضائیه است. برای مثال، کانون وکلای دادگستری مرکز یکی از همین کانونهاست.
مرجع دوم، مرکز وکلا، کارشناسان رسمی و مشاوران خانواده قوه قضائیه است که زیرمجموعه قوه قضائیه محسوب میشود و پروانه وکالت را از طرف این مرکز صادر میکند.
بنابراین وقتی در جامعه گفته میشود وکیل کانون وکلا، یعنی وکیلی که پروانه خود را از کانونهای مستقل وکلای دادگستری گرفته است. و وقتی گفته میشود وکیل قوه قضائیه، یعنی وکیلی که پروانه خود را از مرکز وکلای قوه قضائیه دریافت کرده است. هر دو گروه حق وکالت در دادگاهها را دارند، اما از نظر مرجع صدور پروانه، ساختار سازمانی، نحوه اداره و مقررات داخلی با یکدیگر تفاوت دارند.
اگر هدف شما اعتبار حرفهای، استقلال صنفی و فعالیت سنتی در حرفه وکالت است، بسیاری از حقوقدانان کانون وکلای دادگستری از جمله کانون وکلای دادگستری مرکز را مسیر مطلوبتری میدانند. در مقابل، مرکز وکلای قوه قضائیه نیز مسیر قانونی و معتبر دیگری برای ورود به حرفه وکالت است.